Kiedy ktoś pyta ChatGPT albo Claude o szkolenie dla zespołu, program do faktur czy firmę serwisową, coraz rzadziej sam przegląda wyniki wyszukiwania. Asystent wysyła agentów, którzy czytają strony dostawców, porównują warunki i wracają z krótką listą.

Nazywam to mikroprzetargiem. Trwa kilka sekund, nikt go nie ogłasza, a wynik zna tylko klient. Firma, której agent nie potrafi odczytać, przegrywa go, nie wiedząc nawet, że startowała.

Ilu klientów zaczyna dziś wybór dostawcy od chatbota?

W zakupach oprogramowania B2B już co drugi: 51% kupujących zaczyna research częściej od chatbota AI niż od Google.

Taki wynik podał G2 w kwietniu 2026 roku. W marcu 2026 roku firma zbadała 1076 osób, które kupują oprogramowanie dla firm albo decydują o jego zakupie. 71% z nich korzysta z chatbotów AI na którymś etapie researchu.

Dwie kolejne liczby z tego badania mówią więcej o stawce:

  • 85% kupujących lepiej ocenia dostawcę, którego AI wymienia w odpowiedzi;
  • 69% wybrało innego dostawcę, niż planowało, bo ten pojawił się w rekomendacji chatbota.

Szerzej patrzy Forrester. W jego badaniu Buyers' Journey Survey 2025 sztucznej inteligencji w procesie zakupowym używało 94% kupujących B2B. To o pięć punktów procentowych więcej niż rok wcześniej (dane opublikowane 22 stycznia 2026 roku).

Te liczby trzeba czytać ostrożnie. To deklaracje z ankiet, a G2 pytał kupujących oprogramowanie, nie usługi. Do szkoleń, doradztwa czy produkcji przenosimy więc kierunek, nie same procenty: coraz więcej decyzji zakupowych zaczyna się w rozmowie z asystentem AI.

Dlaczego agent AI może nie widzieć Waszej strony?

Najczęściej z powodów technicznych, o których zarząd nie wie, bo w przeglądarce strona działa bez zarzutu.

Blokada w robots.txt. OpenAI i Anthropic publikują listy swoich botów (m.in. GPTBot, OAI-SearchBot, ClaudeBot, Claude-SearchBot) i deklarują, że respektują reguły z pliku robots.txt. Jedna linia „Disallow” wystarczy, żeby ich agenci nie czytali strony. Wyjątkiem bywa ChatGPT-User, który działa na prośbę konkretnego użytkownika: OpenAI zastrzega, że reguły robots.txt mogą go nie dotyczyć.

Blokada na zaporze. 1 lipca 2025 roku Cloudflare ogłosił, że domyślnie blokuje boty AI, które zbierają treści bez zgody, a każda nowa domena startuje z tym ustawieniem. Jeśli Wasza strona stoi za Cloudflare albo inną zaporą, agent może dostać odmowę, choć robots.txt go wpuszcza.

Treść widoczna dopiero po uruchomieniu skryptów. Bezpieczniej, gdy nazwa usługi, odbiorcy, zakres, forma i warunki są w samym HTML-u strony, a nie dopiero w elementach dociąganych przez JavaScript.

Brak danych w czytelnej strukturze. Dane schema.org (np. Organization, Service, Course, Offer, FAQPage) mówią agentowi wprost, co oferujecie. Plik llms.txt, zaproponowany przez Jeremy'ego Howarda we wrześniu 2024 roku, to krótki przewodnik po stronie przygotowany z myślą o modelach językowych.

Brak zasad wyceny. Agent porównuje warunki. Jeśli nie publikujecie cen, a nie piszecie też, od czego zależą i jak o nie zapytać, agent albo pominie ten punkt, albo zacznie zgadywać.

Co sprawdziliśmy i poprawiliśmy na polskaszkola.ai?

Strona była już otwarta dla botów AI. Dołożyliśmy więc to, czego agentom brakowało: pełną treść w jednym pliku, opis zasad wyceny i bezpośredni kanał przez serwer MCP.

  • Plik robots.txt wpuszcza boty AI, zarówno te, które uczą modele, jak i te, które szukają odpowiedzi dla użytkownika. Odcinamy tylko panel redakcyjny i pliki robocze.
  • Pliki llms.txt i llms-full.txt: pierwszy prowadzi po stronie, drugi zawiera pełne opisy wszystkich 12 szkoleń, odpowiedzi z FAQ i najważniejsze strony jako zwykły tekst.
  • Dane schema.org opisują każde szkolenie (Course i Offer). Cen nie publikujemy, więc w ofercie jest zasada: szkolenie zamknięte, stacjonarnie w grupach do 12 osób, wycena po krótkiej rozmowie.
  • Serwer MCP pod adresem polskaszkola.ai/mcp. Asystent AI może przejrzeć katalog szkoleń z filtrami, przeczytać program wybranego szkolenia i przeprowadzić z użytkownikiem Kompas AI™, nasz bezpłatny test gotowości organizacji. Serwer jest w oficjalnym rejestrze MCP, a dokumentacja dla agentów AI opisuje, jak go podłączyć.

Jedna decyzja ma swoją cenę. Bez kwot agent nie porówna nas z konkurencją na liczbach. Wolimy jednak, żeby napisał prawdę o tym, jak liczymy wycenę, niż żeby zgadywał.

Efekt sprawdziliśmy naszym testem gotowości na agentów AI. 16 listopada 2026 roku polskaszkola.ai dostała 100 na 100 punktów. Tyle samo dała nowsza wersja testu z 14 sprawdzeniami, która czyta też podstrony oferty i sprawdza m.in. zasady wyceny, kontakt i FAQ.

Czym jest serwer MCP i czy Wasza firma go potrzebuje?

MCP (Model Context Protocol) to otwarty standard łączenia asystentów AI z zewnętrznymi systemami. Własny serwer ma sens, gdy klient chce u Was coś sprawdzić, dobrać albo policzyć, a nie tylko przeczytać.

Standard opublikował Anthropic 25 listopada 2024 roku, a dziś opierają się na nim m.in. katalogi połączeń w Claude i ChatGPT. Oficjalna biblioteka MCP dla JavaScriptu miała w rejestrze npm 337 mln pobrań w ciągu 30 dni (od 17 października do 15 listopada 2026 roku). Biblioteka dla Pythona miała w PyPI 314 mln pobrań w podobnym okresie. Pobrania to nie liczba firm ani programistów, bo obejmują też automatyczne instalacje. Pokazują jednak skalę, w jakiej narzędzia AI łączą się dziś z cudzymi systemami.

Asystenci mają już katalogi takich połączeń, z których korzystają użytkownicy: katalog konektorów Claude i katalog dodatków do ChatGPT. Do obu zgłasza się serwer MCP, a przegląd sprawdza m.in. politykę prywatności, dokumentację i to, czy narzędzia robią dokładnie to, co obiecują w opisie.

Serwer MCP opłaca się, gdy oferta ma strukturę, której nie da się wygodnie opisać na kilku stronach:

  • katalog z filtrami, np. szkoleń, produktów albo części;
  • konfigurator, kalkulator albo test;
  • aktualna dostępność, terminy albo stany magazynowe.

Jeśli Wasza oferta mieści się na kilku podstronach, zacznijcie od podstaw z następnej sekcji. Serwer MCP bez czytelnej strony niewiele da.

Od czego zacząć? Pięć kroków na najbliższy miesiąc

  1. Sprawdźcie dostęp. Przejrzyjcie robots.txt i ustawienia zapory (np. Cloudflare) pod kątem botów OpenAI, Anthropic i Perplexity. Zdecydujcie świadomie, które wpuszczacie.
  2. Przenieście ofertę do HTML-u. Na każdej stronie oferty powinny być widoczne bez skryptów: nazwa, dla kogo, zakres, forma i warunki.
  3. Dodajcie dane strukturalne i llms.txt. Schema.org opisuje firmę (z logo, adresem i profilami), ofertę, kontakt i najczęstsze pytania, a llms.txt prowadzi agenta po najważniejszych stronach. Telefon i e-mail podajcie w danych strukturalnych albo jako klikalny link, żeby agent mógł je przekazać klientowi.
  4. Opiszcie zasady wyceny. Jeśli nie publikujecie cen, napiszcie, od czego zależą i jak poprosić o wycenę.
  5. Zadajcie pytanie tak, jak zrobi to klient. Raz w miesiącu zapytajcie ChatGPT, Claude i Perplexity o dostawcę z Waszej kategorii i zapiszcie, kogo polecają i na jakie źródła się powołują.

Pierwsze cztery kroki sprawdzicie w kilka minut w naszym bezpłatnym teście „Gotowość na agentów AI”. Test robi 14 sprawdzeń na stronie głównej, na najwyżej trzech podstronach oferty i w plikach technicznych. Wynik widzicie od razu, a pełny raport z poprawkami przychodzi na e-mail. Pozostałe podstrony, ustawienia zapory i odpowiedzi samych asystentów obejmuje pełny audyt. Wyceniamy go po rozmowie o dopasowaniu.

Źródła